Athene 2018

Ik was in Nederland in contact gekomen met Joseph, een 26-jarige Oegandese vluchteling die voor behoud van zijn leven zijn thuisland heeft moeten ontvluchten. Zijn verhaal is schokkend. Oeganda is namelijk het meest vijandige land waar je kan wonen als je LHBT (Lesbienne, Homofiel, Biseksueel, Transgender)  of alle andere seksueel anders georiënteerd bent dan hetero. De meeste LHBT vluchtelingen die gevlucht uit angst voor hun leven hebben in hun leven geen veiligheid gekend, in veel Arabische en Afrikaanse landen is de homofobie dusdanig sterk aanwezig dat de meeste LHBT mensen hun leven niet zeker zijn, zelfs niet van hun eigen familie.

Joseph is een 26-jarige homofiel. Toen zijn moeder en zijn zus voor zijn ogen zijn vermoord en hij wist te ontkomen, is hij voor zijn leven gevlucht.

We hebben elkaar ontmoet in mei 2018 en hebben sindsdien regelmatig contact. In juli ben ik samen met Lynn (goeie vriendin) Joseph gaan bezoeken in Athene. Daar is hij projectmanager van Athens Housing Collective. Hij helpt daar LHBT vluchtelingen die in Athene vaak voor het eerst in hun hele leven een veilige plek voor zichzelf ervaren. Hij begeleidt ze naar hun nieuwe huis, ze krijgen eten, hij helpt ze aan de officiële documenten die nodig zijnen hij doet nog veel meer. Hij doet dit als vrijwilliger met Safe Place International die het project financiert in huisvesting en het geven van voedsel.

Als vriendendienst voor Safe Place International hebben Lynn en ik daar een workshop verzorgd welke we gegeven hebben in het Engels en deze werd ter plekke vertaald in het Frans en Arabisch.

Aan het einde van deze workshop waren mirakels gebeurd. De mensen voelden zich niet alleen gehoord, gezien en begrepen, ze waren ook verbonden met elkaar. Congolezen, Syriërs, Oegandezen, Pakistanen, Egyptenaren, Amerikanen, Grieken en Nederlanders, hebben een prachtige dag gehad.

We hebben toen ruim 1100 euro opgehaald welke besteed zijn aan hulp voor een transgender vluchteling in Athene en een moeder met twee albino kinderen in Istanboel.

Tijdens het geven van deze workshop werd mij duidelijk waar ik goed in ben en dat ik mij wil inzetten door het geven van workshops aan vluchtelingen, ontheemden en andere kwetsbare groepen.

Niet alleen in Moria kamp op Lesbos zijn er teveel vluchtelingen op een veel te kleine oppervlakte, we zouden bijna de andere eilanden vergeten met al die publiciteit voor Lesbos. Er zitten werkelijk duizenden vluchtelingen in veel te krappe kampen met veel te weinig voorzieningen en dan is het nog niet eens zo eenvoudig om vrijwilligers werk te doen op een eiland als Lesbos met zeer strenge regelgeving. Inmiddels ben ik begonnen met de procedure om vrijwilligerswerk te mogen gaan doen als verpleegkundige op Lesbos in kamp Moria.

Inmiddels ben ik in Oktober en November terug geweest in Athene om het project te bezoeken en te netwerken bij andere hulporganisaties om te zien waar ik mijn kwaliteiten kan inzetten om de vluchtelingen in Griekenland te helpen.

Er is nog veel nodig in Griekenland voor de hulp aan vluchtelingen, zo ontbreekt er vaak psychologische zorg voor hen terwijl ze dat zo nodig hebben. Maar ook de reguliere gezondheidszorg is voor de vluchtelingen in Athene niet toegankelijk.

Dit is voor mij de aanleiding om mij als vrijwilliger aan te melden bij een Medical Volunteers in Athene om als verpleegkundige dienst te kunnen leveren.

Terwijl ik mijzelf inzet als tool om daar te helpen is daar tevens financiële ondersteuning nodig. Ik hoop in de toekomst mij in te kunnen zetten voor Athene en in het bijzonder het prachtige project van Joseph.

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *