Istanbul december 2018

In november 2018 had ik contact met de oprichter van het project Safe House International, ik ging voor de derde keer zijn project bezoeken in Athene. Tijdens de update in het gesprek vertelde hij over de intentie om alle LHGT+ vluchtelingen in zijn projecten een giftcard te geven zodat zij voor het eerst nadat zij vluchteling zijn geworden, naar een kledingwinkel konden gaan om nieuwe eigen kleding te kopen. Daarnaast uitte hij de intentie om voor het project Moms2Moms in Istanboel, een ā€œtoy drive byā€ te houden om de kinderen in dat project kerstcadeaus te kunnen geven. Hier liep ik direct warm voor en bood mijn hulp aan.

Na mijn trip naar Athene begon ik de inzamelingsactie, de dag na Sinterklaas. Samen met mijn dochter Sam gingen vol enthousiasme aan de slag om speelgoed in te zamelen en onder het mom ā€heb je geen speelgoed dan zijn financiĆ«le donaties ook heel welkomā€, haalden wij een bijzonder groot bedrag binnen. Met dit bedrag konden we niet alleen de kinderen voorzien van nieuw speelgoed voor de kerst, maar konden we ook nog het kinderdagverblijf aankleden waar kinderen van 0 tot 8 jaar verblijven zodat de moeders kunnen werken dan wel op zoek kunnen gaan naar werk.

Het project Moms2Moms is ontstaan vanuit Diane, zij is gevlucht vanuit Kameroen om haar leven te redden en heeft een verblijfsvergunning in Turkije. Zij valt onder UN bescherming. Zij helpt vrouwen, voornamelijk alleenstaande jonge moeders, die gevlucht zijn van hun thuis land voor om hun leven te redden. Sam en ik hebben een aantal van deze moeders ontmoet. Zij hebben hun verhaal met ons gedeeld en zo hebben Sam en ik geleerd dat mensen niet alleen vluchten voor oorlog maar ook vluchten vanwege bevooroordeelde culturen en landen.

Sam en ik vlogen met 4 dik gevulde koffers speelgoed en een zak met geld (nou ja, creditcard met geld), naar Istanboel. Op Schiphol mochten we nog extra betalen voor de meer kiloā€™s van de bagage (oeps). Na een nachtrust te hebben overgeslagen, kwamen we aan en konden we even twee uur slapen voordat we Diane zouden ontmoeten. De eerste dag zijn we mee geweest met het uitreiken van voedselkaarten, dit gebeurt eens in de maand. Met 30 euro per maand kunnen zij met de kaart boodschappen doen in de supermarkt. Dan hebben we het nog niet over het aanschaffen van de luiers.

De tweede dag zijn we naar het kinderdagverblijf geweest. Daar hebben we de cadeaus heen gebracht. Tevens hebben we een overleg gehad met de pastoor en de juf van het kinderdagverblijf over wat ze nodig hebben voor de kinderen.

Na het bezoek zijn we langs geweest bij drie gezinnen. Deze gezinnen waren in de financiƫle problemen gekomen en liepen ruim twee maanden achter met het betalen van de huur. Later die dag hoorden we dat het om totaal 5 gezinnen ging. Ik merkte bij mezelf de gedachten op: wat hebben de kinderen aan de cadeaus als ze volgende maand geen dak boven hun hoofd hebben?

In de avond ben ik gaan rekenen met Sam en hebben we een begroting gemaakt.

De derde dag gingen we de hort op om alle cadeaus aan te schaffen. Wat een enorm feest was dat, de winkel hielp met alle medewerkers want we hadden veel nodig. We hebben die dag niet alleen voor alle kinderen (meer dan 50 kinderen) kerstcadeaus aan geschaft, we hebben die dag ook het hele kinderdagverblijf aan kunnen kleden met: muziekspeelgoed, telramen voor rekenen, educatief speelgoed om te leren lezen en schrijven, constructie speelgoed, een speelgoed supermarkt (ze kunnen niet vroeg genoeg leren over geld uitgeven), puzzels en noem het maar op.

We hebben niet alleen het doel dubbel en dwars gehaald om de kinderen een onvergetelijke kerst te bezorgen en het kinderdagverblijf helemaal aan te kleden. Nee, we hebben nadat we ons doel ruimschoots hebben gehaald gekeken naar wat hebben we nog over aan geld.

We hebben tevens de 5 gezinnen financieel kunnen helpen zodat zij niet hun huis zijn uitgezet en zelfs nog klein budget over zodat Diane een kleine buffer heeft in gevallen van nood om de kinderen en hun moeders te kunnen helpen.

Ik blijf mijzelf inzetten voor alle mensen die het minder goed hebben. Mijn motto: zolang ik eten in de prullenbak weggooi nadat we hebben gegeten, kan ik een mond extra voeden.

Alle mensen zijn gelijk dus of je nu vlucht voor oorlog, of moet rennen om je leven te redden of je wiegje staat nou eenmaal in een huis waar het niet goed gaat om welke reden dan ook, we hebben allemaal wel eens hulp nodig in het leven, of dat nu financieel is of met een knuffel, zolang vanuit ons hart kunnen geven, geven we elkaar zoveel.

Namens de kinderen en de gezinnen, ontzettend bedankt voor al het speelgoed en alle financiƫle donaties. Ik hoop in de toekomst te mogen blijven vragen om bijdrages voor een ieder die het nodig heeft en dat de steun er is om dit soort geweldige acties te kunnen blijven doen. In het project van Moms2Moms kunnen zij zeker financiƫle bijdrage gebruiken voor de aanschaf van luiers en financiƫle ondersteuning bij huisvesting.

In februari 2019 ga ik wederom naar Athene, dit keer om als verpleegkundige vrijwilligers werk te doen bij Medical Volunteers, die gratis gezondheidszorg leveren aan vluchtelingen in Athene. Naast het geven van zorg zal ik tevens het LGBT project bezoeken; Athens Housing Collective.

.

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *